شهید سیدرضا پورموسوی در ادامهٔ دستنوشتهٔ خود با عنوان «مراتب امر به معروف و نهی از منکر»، با استناد به آیات قرآن کریم و روایات اهلبیت(ع)، به تبیین اهمیت این فریضه و مسئولیت انسان در برابر رفتارهای نادرست فردی و اجتماعی میپردازد.
در این دستنوشته، آیهٔ ۱۲۵ سورهٔ نحل با موضوع دعوت به راه خدا با حکمت و اندرز نیکو، آیهٔ ۱۷ سورهٔ بلد با موضوع سفارش به صبر و مهربانی، آیهٔ ۳ سورهٔ عصر با موضوع سفارش به حق و صبر و آیهٔ ۱۶۴ سورهٔ اعراف با موضوع مسئولیت اندرز دادن و امید به اصلاح دیگران مطرح شدهاند.
همچنین، آیات ۳۸ و ۳۹ سورهٔ انفال دربارهٔ توقف دشمنی و شرایط تاریخی رویاروییهای صدر اسلام، آیهٔ ۱۲ سورهٔ توبه دربارهٔ پیمانشکنی و آیات ۶۰ تا ۶۲ سورهٔ احزاب دربارهٔ تهدیدهای اجتماعی و شرایط خاص مدینه در صدر اسلام، از دیگر آیات مورد اشاره در این نوشته هستند.
بخش دیگری از دستنوشته به سخنان امیرالمؤمنین علی (ع) در نهجالبلاغه اختصاص دارد. در حکمت ۳۶۷ نهجالبلاغه، به نقل از ترجمهٔ فیضالاسلام، بر جهاد با دست، زبان و دل و اهمیت مخالفت قلبی با کارهای نادرست تأکید شده است. حکمت ۱۴۶ نهجالبلاغه، به نقل از ترجمهٔ فیضالاسلام، نیز به مسئولیت اخلاقی انسان در برابر رضایت از رفتار نادرست دیگران میپردازد.
در حکمتهای ۳۶۵ و ۳۶۶ نهجالبلاغه، مراتب انکار منکر با قلب، زبان و عمل و تفاوت میان افراد مسئولیتپذیر و بیتفاوت بیان شده است. همچنین، کلام ۱۲ نهجالبلاغه به موضوع همراهی قلبی و نقش نیت در همراهی با یک هدف میپردازد.
در ادامه، شهید پورموسوی به روایت امام صادق (ع) دربارهٔ اقسام جهاد، نقلشده در کتاب الخصال، صفحهٔ ۲۶۴، حدیث ۸۹، اشاره میکند که در آن، مبارزه با نفس و تلاش برای ترک گناهان از مهمترین ابعاد جهاد معرفی شده است. همچنین، روایت امام محمد باقر (ع) دربارهٔ انکار معصیت و ایستادگی در برابر ظلم، نقلشده در کتاب معراجالسعاده، صفحهٔ ۳۹۳، بر مسئولیت انسان در برابر رفتارهای نادرست تأکید دارد.
مجموع این آیات و روایات بر پیوند میان خودسازی، مسئولیتپذیری اجتماعی و تلاش برای گسترش خوبیها دلالت دارد. پیام محوری دستنوشتهٔ شهید سیدرضا پورموسوی را میتوان در ضرورت بیتفاوت نبودن در برابر نادرستیها و تلاش برای اصلاح فرد و جامعه با حکمت، صبر و پایبندی به حق خلاصه کرد.



