قسمت سوم
شناخت امر به معروف و نهی از منکر در نگاه شهید سیدرضا پورموسوی
شهید پورموسوی در ادامهٔ دستنوشتهٔ خود، پس از تبیین فضیلت امر به معروف و نهی از منکر، به بخش «شناخت» آن پرداخته است؛ زیرا بدون شناخت دقیق مصادیق معروف و منکر، امکان انجام صحیح این فریضه وجود ندارد.
ایشان در این بخش با گردآوری آیاتی از قرآن، مصادیق روشن معروف و منکر را تبیین کرده است؛ از جمله: نهی از ربا (بقره: ۲۷۵ و نساء: ۱۶۱)، شرایط ازدواج (نساء: ۲۵)، نهی از خوردن مال دیگران به باطل و خودکشی (نساء: ۲۹)، نهی از غلوّ در دین (نساء: ۱۷۱)، داستان اصحاب سبت (اعراف: ۱۶۳)، نهی از خیانت در امانت (انفال: ۲۷)، فرمان به عدل و احسان و نهی از فحشا و منکر (نحل: ۹۰-۹۱)، نهی از پیروی از گامهای شیطان (نور: ۲۱)، و نیز آیاتی از مجادله، حشر و ممتحنه که مرزهای اخلاقی و اجتماعی را ترسیم میکنند.
در پایان این بخش، ایشان با بهرهگیری از کلام امیرالمؤمنین(ع) در نهجالبلاغه، کسانی را که کتاب خدا را به رأی خود تفسیر کرده و از روش پیامبر(ص) و وصی او دوری میجویند، نکوهش کرده و بر لزوم پرهیز از تفسیرهای سلیقهای تأکید میورزد.
از نگاه شهید پورموسوی، شناخت معروف و منکر، پیشنیاز اصلی اجرای این فریضه است و بدون استناد به قرآن و معارف اهلبیت(ع)، هرگونه امر و نهیای ممکن است به انحراف کشیده شود.
متن کامل
«شناخت امر به معروف و نهی از منکر»
﴿الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبَا لَا يَقُومُونَ إِلَّا كَمَا يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبَا ۗ وَأَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَا ۚ فَمَن جَاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّهِ فَانتَهَىٰ فَلَهُ مَا سَلَفَ وَأَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ ۖ وَمَنْ عَادَ فَأُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ﴾ (سوره بقره، آیه ۲۷۵)
﴿وَمَن لَّمْ يَسْتَطِعْ مِنكُمْ طَوْلًا أَن يَنكِحَ الْمُحْصَنَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ فَمِن مَّا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُم مِّن فَتَيَاتِكُمُ الْمُؤْمِنَاتِ ۚ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمَانِكُم ۚ بَعْضُكُم مِّن بَعْضٍ ۚ فَانكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ وَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ مُحْصَنَاتٍ غَيْرَ مُسَافِحَاتٍ وَلَا مُتَّخِذَاتِ أَخْدَانٍ ۚ فَإِذَا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَيْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنَاتِ مِنَ الْعَذَابِ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنكُمْ ۚ وَأَن تَصْبِرُوا خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ﴾ (سوره نساء، آیه ۲۵)
﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُم بَيْنَكُم بِالْبَاطِلِ إِلَّا أَن تَكُونَ تِجَارَةً عَن تَرَاضٍ مِّنكُمْ ۚ وَلَا تَقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا﴾ (سوره نساء، آیه ۲۹)
﴿وَأَخْذِهِمُ الرِّبَا وَقَدْ نُهُوا عَنْهُ وَأَكْلِهِمْ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۚ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا﴾ (سوره نساء، آیه ۱۶۱)
﴿فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَلَا تَقُولُوا ثَلَاثَةٌ ۚ انتَهُوا خَيْرًا لَّكُمْ ۚ إِنَّمَا اللَّهُ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ ۖ سُبْحَانَهُ أَن يَكُونَ لَهُ وَلَدٌ ۘ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَكِيلًا﴾ (سوره نساء، آیه ۱۷۱)
﴿وَتَرَىٰ كَثِيرًا مِّنْهُمْ يُسَارِعُونَ فِي الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ ۚ لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ﴾ (سوره مائده، آیه ۶۲)
﴿وَنَادَاهُمَا رَبُّهُمَا أَلَمْ أَنْهَكُمَا عَن تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَأَقُل لَّكُمَا إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِينٌ﴾ (سوره اعراف، آیه ۲۲)
﴿وَاسْأَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَيَوْمَ لَا يَسْبِتُونَ ۙ لَا تَأْتِيهِمْ ۚ كَذَٰلِكَ نَبْلُوهُم بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ﴾ (سوره اعراف، آیه ۱۶۳)
﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَخُونُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُوا أَمَانَاتِكُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ﴾ (سوره انفال، آیه ۲۷)
﴿إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ وَإِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَىٰ وَيَنْهَىٰ عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنكَرِ وَالْبَغْيِ ۚ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ﴾ (سوره نحل، آیه ۹۰)
﴿وَأَوْفُوا بِعَهْدِ اللَّهِ إِذَا عَاهَدتُّمْ وَلَا تَنقُضُوا الْأَيْمَانَ بَعْدَ تَوْكِيدِهَا وَقَدْ جَعَلْتُمُ اللَّهَ عَلَيْكُمْ كَفِيلًا ۚ إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ﴾ (سوره نحل، آیه ۹۱)
﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ ۚ وَمَن يَتَّبِعْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ فَإِنَّهُ يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ وَالْمُنكَرِ ۚ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ مَا زَكَىٰ مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ أَبَدًا وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَن يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ﴾ (سوره نور، آیه ۲۱)
﴿إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ۚ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ﴾ (سوره نور، آیه ۱۹)
﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا تَنَاجَيْتُمْ فَلَا تَتَنَاجَوْا بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَةِ الرَّسُولِ وَتَنَاجَوْا بِالْبِرِّ وَالتَّقْوَىٰ ۖ وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ﴾ (سوره مجادله، آیه ۹)
﴿أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نُهُوا عَنِ النَّجْوَىٰ ثُمَّ يَعُودُونَ لِمَا نُهُوا عَنْهُ وَيَتَنَاجَوْنَ بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَةِ الرَّسُولِ وَإِذَا جَاءُوكَ حَيَّوْكَ بِمَا لَمْ يُحَيِّكَ بِهِ اللَّهُ وَيَقُولُونَ فِي أَنفُسِهِمْ لَوْلَا يُعَذِّبُنَا اللَّهُ بِمَا نَقُولُ ۚ حَسْبُهُمْ جَهَنَّمُ يَصْلَوْنَهَا ۖ فَبِئْسَ الْمَصِيرُ﴾ (سوره مجادله، آیه ۸)
﴿مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَىٰ فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ كَيْ لَا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِيَاءِ مِنكُمْ ۚ وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۖ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ﴾ (سوره حشر، آیه ۷)
﴿لَا يَنْهَاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَلَمْ يُخْرِجُوكُم مِّن دِيَارِكُمْ أَن تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ﴾ (سوره ممتحنه، آیه ۸)
﴿إِنَّمَا يَنْهَاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ قَاتَلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَأَخْرَجُوكُم مِّن دِيَارِكُمْ وَظَاهَرُوا عَلَىٰ إِخْرَاجِكُمْ أَن تَوَلَّوْهُمْ ۚ وَمَن يَتَوَلَّهُمْ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ﴾ (سوره ممتحنه، آیه ۹)
﴿وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ﴾ (سوره طلاق، آیه ۱)
گروهی با جهل و نادانی زندگی میکنند و بر ضلالت و گمراهی میمیرند. به خدا شکوه میکنم که در میان ایشان متاعی خوارتر و بیقدرتتر از کتاب خدا نیست، اگر آن را به درستی خوانده، به رأی خویش توجیه و تفسیر نکنند، و کالایی رایجتر و گرانتر از آن نباشد اگر در آن تغییر و تبدیلی و تحریفی دهند. نزد آنان چیزی زشتتر از کار نیکو و نیکوتر از کار زشت نیست.
(نهج البلاغه، فیض، کلام ۱۷، ق ۱۰-۹)
﴿فَامْضُوا لِمَا تُؤْمَرُونَ بِهِ وَ قِفُوا عِنْدَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ وَ لَا تَعْجَلُوا فِي أَمْرٍ حَتَّىٰ تَتَبَيَّنُوا فَإِنَّ لَنَا مَعَ كُلِّ أَمْرٍ تُنْكِرُونَهُ غِيَرًا﴾
(نهج البلاغه، فیض، خطبه ۱۷۲، ق ۷)
آنچه از طرف خدای بزرگ و رسولش به شما فرمان داده میشود به جای آورید و از آنچه منع میکنند بازایستید، و در هیچ کاری شتاب مکنید تا آن را درست بفهمید؛ پس ما حق داریم که آنچه را شما از روی نادانی انکار میکنید تغییر دهیم.
اما بعد، خداوند بزرگ ستمگران را در روزگار، جز پس از مهلت دادن و خوشی و سلامت نابود نکرده است، و هیچ امتی را جز پس از شدت و رنج و بلا به خوشی و سلامتی نرسانده است. در سختیهایی که شما با آنها مواجه شدید و مشکلاتی که پشت سر نهادید، پند و عبرت فراوانی نهفته است! نه هرکس که دل دارد خردمند است و نه هر کس که گوش دارد شنواست و نه هر کس که چشم دارد بیناست! شگفتا، و چرا تعجب نکنم از خطاکاری این فرقههای پراکنده که دلایل آنان در تدینشان با هم متفاوت است! نه از روش پیامبر پیروی میکنند و نه در عمل پیروی از وصی او را روا میدارند؟!
نه به غیبت ایمان دارند و نه خود را از عیب برکنار میدارند. به شبهات عمل میکنند و در مسیر خواهشهای نفسانی گام بر میدارند. آنچه را که خود نیک دانستهاند نیک میشمارند و آنچه را که خود زشت دانستهاند زشت میشمارند. در حل مشکلات به خویش پناه میبرند و در امور مهم تنها به رأی خویش متکی هستند. گویا هر کدام امام خویشتنند که دستگیرههای محکم و پایههای استوار امور معنوی را از آنچه در نفس خویش میبینند برمیگزینند.
(نهج البلاغه، فیض، خطبه ۸۷)



