در میان یادگارهای ارزشمند شهید سیدرضا پورموسوی، دست‌نوشته‌ای درباره فریضه الهی «امر به معروف و نهی از منکر» به چشم می‌خورد که از عمق نگاه دینی، دغدغه‌مندی اجتماعی و انس ایشان با قرآن و معارف اهل‌بیت علیهم‌السلام حکایت دارد.

شهید پورموسوی در این نوشتار که با عنوان فضیلت امر به معروف و نهی از منکر، با گردآوری آیاتی از قرآن کریم و روایاتی از پیامبر اکرم(ص)، امیرالمؤمنین(ع) و امام باقر(ع)، جایگاه این فریضه بزرگ را تبیین کرده است. ایشان سخن خود را با آیه ۱۱۰ سوره آل‌عمران آغاز می‌کند؛ آیه‌ای که امر به معروف و نهی از منکر را از برجسته‌ترین ویژگی‌های «بهترین امت» برمی‌شمارد. سپس با استناد به آیه ۴۰ سوره انفال، بر توکل و استقامت در مسیر انجام تکلیف الهی تأکید می‌ورزد و در ادامه با ذکر آیات ۷۱ و ۷۲ سوره توبه، امر به معروف و نهی از منکر را از مهم‌ترین وظایف متقابل مؤمنان و زمینه‌ساز رحمت و رضوان الهی معرفی می‌کند. همچنین با اشاره به آیه ۱۴۴ سوره اعراف، این فریضه را در امتداد رسالت پیامبران و مسئولیت هدایت انسان‌ها قرار می‌دهد.

آنچه از مجموعه این آیات و روایات برمی‌آید، آن است که شهید پورموسوی امر به معروف و نهی از منکر را صرفاً یک توصیه اخلاقی یا وظیفه فردی نمی‌دانست، بلکه آن را مسئولیتی اجتماعی برای پاسداری از حق، مقابله با انحراف و اصلاح جامعه اسلامی می‌شمرد. این دست‌نوشته در حقیقت بازتاب اندیشه و باور عمیق شهیدی است که خود نیز در مسیر دفاع از ارزش‌های الهی و ادای تکلیف، از جان خویش گذشت.

روح بلندش قرین رحمت الهی و راه پرافتخارش پررهرو باد.