این نامه ، از مجموعه نامه های شهید به دوستانش میباشد ، که بعدها این نامه ها یکجا تایپ شده و در مجموعهای به نام «کلام طیب» ارائه گردید و همچنین برای هر نامه نیز نام زیبایی مشخص گردید.
در واقع ، کلام طیب ، مجموعه ای از نامه های شهید پورموسوی به دوستانش میباشد ، که دربرگیرنده مضامین والای اخلاقی و عرفانی است که گاه در پاسخ به پرسش و یا پاسخ به نامه ی دوستانش و گاه به جهت احوالپرسی از آنها نگارش نموده است، که به مرور در سایت زلال ارائه میگردند؛
امیدوار به عنایتِ حق
بسم الله الرحمن الرحيم
الحمدلله رب العالمين وصلی الله علی محمد و آله الطاهرين
حمد سپاس خداوند عزّوجل که لطف و عنايتش را شاملِ حال ما کرد و ما را به صراطِ اِلهيّت، هدايت کرد ، باشد که در تمامِ حالات و مواضع، ما را بر اين طريق، ثابت قدم بدارد و يک لحظه ما را به خودمان وانگذارد وگرنه به راهِ ضلالت می رويم و جزء گروهِ ضالّين می باشيم و ستايش مخصوصِ خدائيست که تمامِ آفرينشِ جهان را با نظم و حساب آفريد و انسان را اشرفِ مخلوقات قرار داد، باشد که امانت دارِ خوبی باشيم برای خداوند متعال، و حافظِ محکمی باشيم برایِ امانتِ الهی . انشاء الله
پس از عرضِ سلام حضورِ برادرِ عزيز و گرامی عزیز ، محسن پوریانی ، اميدوارم که حال شما در پرتوِ عناياتِ خداوندی خوب باشد و عنايتِ کامل، نصيب شما گردد ، و اميدوارم که خداوند، دردهایِ تمامِ بندگان را شفایِ عاجل عطا بفرمايد ، و اميدوارم که ما هم در جهتِ رسيدن به دارویِ رستگاری و سلامتی، از همّت خود بذل کنيم و در اين امر، کوتاهی نکرده و تمامِ کوششِ خود را بکار گيريم و باشد که خداوندِ متعال، ما را هم در اين راه، موفق بدارد و آنچنان نيروئي به ما عنايت فرمايد که از راهِ طريقتِ او نلغزيم و متوجهِ اعمال و افعالِ خود باشيم و اميدوارم که در اين راه، که قدمِ صداقت و راستی را گذارده ايم ، حقِ واقعیِ بندگی را نسبت به خداوندِ متعال اداء کرده باشيم با اينکه بندگانی عاصی و وازر (۱) هستيم ، و اميدوارم خداوندِ باری تعالی در اين راه که قدم نهاده ايم، ما را به خودمان وانگذارد و هميشه ما را متوجهِ اعمالِ خود ، آنچنان که ما هميشه او را ناظر و بينا به اعمالِ خود بدانيم و باشد که آنچنان ايمانی به ما عطا فرمايد که از هيچکس به غير از او نترسيم و هميشه توکّلِ ما به او باشد که ” وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ ” (۲)، باشد که هميشه آنچنان که خودِ خداوند می فرمايد: ای رسولِ ما، اگر توتمامِ آنچه در زمين است خرج می کردی تا ميانِ قلوبِ بندگانِ من رأفت و دوستی قرار دهی، نمی توانستی، بلکه اين ما بوديم که بينِ قلب هایِ آنها رأفت و نزديکی قرار داديم .
اميد اين که دوستی، هر چه بيشتر و بيشتر شود، آنچنان که ديگر احساسِ دوری از همديگر نکنيم، که گويي هميشه در کنار هم هستيم و باشد که آنچنان باشيم که چه در نزديکی و چه در دوریِ مکانی ، معايبِ همديگر را متذکر شويم. چون کمالِ دوستی و محبت به اين است که سعی در بر طرف کردنِ معايب و تکامل به سویِ تقربِ به خداوندِ متعال داشته باشيم .
و اميدوارم که در اين راه، همت گماريم و يک لحظه از قافلۀ طريقتِ شهادت، عقب نمانيم و شما هم ما را از ذکرِ خيرتان از ياد نبريد که ما شما را از ياد نبرده ايم حتی اگر به اندازۀ يک کلمه باشد، که خداوند زمانی به بنده اش نظرِ رحمت می کند که می بيند مردم از دستِ او در آسايش بسر می برند و آزاری بر مردم نمی رساند و هميشه خير خواه امتِ اسلامی است .
” و من الله توفيق “
” والسلام عليکم و رحمه الله و برکاته “
سيد رضا پور موسوی
۱۳۶۳/۱۰/۱۵
پی نوشت:
۱- وازر : گناهکار
۲- و هرکس برخدا توکل کند، کفایت امرش را میکند. سوره طلاق آیه ۳
